EPBD – nowe zasady efektywności energetycznej budynków. Co zmieni się do 2030 roku?

Jednolita klasyfikacja energetyczna od 2026 r.

Od 1 stycznia 2026 r. w Polsce zacznie obowiązywać wspólny dla całej UE system ocen efektywności energetycznej budynków – od klasy A+ (najlepszej) do G (najgorszej).

Podstawą oceny będzie wskaźnik EP (zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną w kWh/m²/rok). Przykładowe progi dla budynków jednorodzinnych:

  • Klasa A+ EP ≤ 0 kWh/m²/rok

  • Klasa A EP do 63 kWh/m²/rok

  • Klasa B EP od 64 do 75 kWh/m²/rok

  • Klasa C EP od 76 do 94 kWh/m²/rok

  • Klasa D EP od 95 do 113 kWh/m²/rok

  • Klasa E EP od 114 do 131 kWh/m²/rok

  • Klasa F EP od 132 do 150 kWh/m²/rok

  • Klasa G EP powyżej 150 kWh/m²/rok

Budynki w klasach A+ i A będą musiały mieć zerową emisję dwutlenku węgla w miejscu użytkowania. W praktyce oznacza to większy udział OZE w pokrywaniu zapotrzebowania na ogrzewanie, chłodzenie, wentylację czy przygotowanie ciepłej wody.


Redukcja zużycia energii do 2030 r.

Do końca 2030 r. średnie zużycie energii pierwotnej w budynkach mieszkalnych w całej UE ma spaść o co najmniej 16% w porównaniu z 2020 r.

Dodatkowo:

  • Od 2028 r. wszystkie nowe budynki publiczne mają być bezemisyjne.

  • Od 2030 r. obowiązek ten obejmie wszystkie nowo powstające budynki w UE.

  • Do 2050 r. standard bezemisyjny będą musiały osiągnąć także budynki już istniejące.

Dla Polski oznacza to konieczność modernizacji 7–7,5 mln budynków oraz wymiany 6,5–6,9 mln przestarzałych źródeł ciepła.

Pełny harmonogram zmian

Data

Wydarzenie / Zmiana

1 stycznia 2025 r.

Zakaz udzielania dotacji na indywidualne źródła ciepła zasilane wyłącznie paliwami kopalnymi. Wyjątek: systemy hybrydowe z istotnym udziałem OZE.

1 stycznia 2026 r.

Wprowadzenie jednolitej w całej UE klasyfikacji energetycznej budynków (A+–G). Nowa metodologia obliczeń i świadectw energetycznych w Polsce.

2028 r.

Wszystkie nowe budynki publiczne muszą być bezemisyjne (zerowa emisja CO₂ z paliw kopalnych w miejscu użytkowania).

2030 r.

Wszystkie nowo powstające budynki (nie tylko publiczne) muszą być bezemisyjne. Redukcja średniego zużycia energii pierwotnej w UE o min. 16% względem 2020 r.

2035–2040 r.

Planowane dalsze zaostrzenie wymagań energetycznych dla istniejących budynków i ograniczenie użycia urządzeń na paliwa kopalne.

2050 r.

Wszystkie budynki w UE osiągają standard bezemisyjny. W Polsce oznacza to termomodernizację 7–7,5 mln obiektów i pełną wymianę starych systemów grzewczych.



Koniec dotacji na indywidualne źródła ciepła z paliw kopalnych

Od 1 stycznia 2025 r. państwa członkowskie UE nie będą mogły udzielać dofinansowań na instalację indywidualnych urządzeń grzewczych zasilanych wyłącznie paliwami kopalnymi. Wyjątkiem będą systemy hybrydowe, w których urządzenie kopalne jest tylko częścią instalacji, a znaczną część energii dostarcza źródło odnawialne, np. pompa ciepła.

Decyzja, jaki udział OZE będzie uznawany za „znaczny”, pozostaje w gestii poszczególnych państw członkowskich.


Wyzwania i szanse dla Polski

Zmiany wprowadzone przez EPBD to ogromne wyzwanie dla polskiego sektora budowlanego i instalacyjnego:

  • Wzrost popytu na urządzenia oparte na OZE – m.in. pompy ciepła, instalacje fotowoltaiczne, rekuperację.

  • Przyspieszenie termomodernizacji – roczne tempo modernizacji budynków w Polsce ma wynieść 3,8%, co jest jednym z najwyższych wskaźników w UE.

  • Nowe wymagania dla właścicieli – inwestorzy prywatni będą musieli częściej decydować się na modernizacje pod kątem efektywności energetycznej.

Choć realizacja wymogów EPBD będzie wymagała znacznych nakładów finansowych i organizacyjnych, w dłuższej perspektywie może przynieść realne korzyści: niższe rachunki, wyższą wartość rynkową nieruchomości i czystsze powietrze.